هرچه سی کی وانی تر هر چه چلچراغی تر

چندی پیش در حالی که مشغول کار و گشت و گذار در اینترنت بودم . یک نفر با آی دی نیما نیا ابراز علاقه کرد که در پنجره مخصوص چت جیمیل با من صحبت کند و گفت که نیما افشار نادری است وسردبیر سایت اینترنتی پندار است.برای من این یعنی یک مارمولک صفت
که تا دیروز توی روز روشن دریوزگیش رو توی سایتش می دیدم و امروز اومده بود و می خواست ناله سر بده که  می خواهم اگر بشه همدیگر را ببینیم و مصاحبه کنیم و….
خنده ام گرفته بود  از این که چه کسی دارد چه چیزی می گوید و چه بدبختی داریم که آدم ها نشسته اند توی خانه هاشان و گوساله ها دارند شهر را پیش میبرند . دیگر قضیه تمام شد یعنی کار به خدا به همراهت کشید

کار از  سی کی وان در گالری مهروا
از نظر بنده این آدم و امثالهم (از آنجا که آدم ها را روی حساب کار هاشون می شه شناخت) از عقب مونده ترین قشر هایی هستند که دارند توی این مملکت تنفس می کنن و در کنار تنفسشون ادعایی هم می کنن.این جناب که سایتش با زیر آبی روی و رفیق بازی های بند تمبانی با چند تا دیگه از جوجه مطبوعاتی های عشق ستون و نوچه های دم دفتری همیشگی نشریه های جوون پسند و عامیانه تونست بین همون قشر و همینطور کسایی که خوشبختانه من و دوستانی که می شناسمشون جزوشون نبودن برای خودش مخاطب داشته باشه. به هر حال وقتی با هر حرف و ارجاع دادن به چیز های دیگه بهش فهموندم که بابا خداحافظ پسر جون . ظاهرا این رفت و دنبال بچه مچه های عشق سرعت و موش خیابونی بازمون که بیاید با من نمایشگاه عکس گرافیتی بر پاکنیم خوب واضحه این بچه های متاسفانه ناخوانده و نادانسته که بدشون هم نمی یاد هر جا یی یه نقشی داشته باشن هم با نیت قر آمدن و فر امدن برای رفقای خودشان و دیگر ان سر ا پا گوش و کله سپردند به قضیه زیر زمین همون کافه روشنفکری که شمارش هم یادم نیست و همین سوسول بازی های همیشگی و
تقلید با چاشنی موزیگری و دزد صفتی

مهروا
نمی دانم کدام قسمت این نمایشگاه بویی از هنر داشت یا چیز نویی بود؟

خوشحالم که کسانی به این کار علاقه مند شده اند و کلاه استودیو تونسته تا این حد روی جو و اتفاقات هنری که توی گالری های تهران می افته تاثیر گذار باشه. فکر می کنم این برای امسال ما دستاوردی خوبی بود .کاش دست کم آثار روی دیوار هم کمی کار و دقت و زخمت برده بود و احساس می شد که داری چیز با ارزشی می بینی….

کار از R-ash

در اخر دو سوال هم از این سه دوست عکاس(!!!!) مون دارم
این نمایشگاه که گذاشتید جز برای چند تا جوجه کافی شاپی و همون پیرزن روشنفکر نق نقوی نشسته در دفتر گالری برای چه کسی جذاب بوده است؟
به راستی از خودتان می پرسید که چه می کنید؟ و برای چه دست به کاری می زنید؟

بد نیست که نمایشگاه عکس گرافیتی بگذارید اما حاصل کار غلط و نادانسته غلط و نادانسته در می آید

به نظر می رسد همچین کسانی برای هنر معاصر ایران سمبل هستند. جوجه های مقلد و حقوق بگیر های نان به نرخ روز خور که بتوانند ابزار دست شوند و در بازی های سیستمی به کار بیاییند

Print Friendly